__TOC__ wilk ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) przypominające psa zwierzę drapieżne, dziko żyjące; (1.2) samiec wilka (1.1) (1.3) owczarek niemiecki (1.4) skóra, futro z wilka (1.1) rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) duża maszyna do rozdrabniania mięsa; (2.2) toczeń (2.3) pionowy pęd rosnący szybko z pnia lub konarówKazimierz Nitsch, Z badań nad językiem polskim (z literatury chorwackiej), „Poradnik Językowy” nr 4/1908, s. 52. (2.4) pęd rosnący z nieuszlachetnionej podkładki (2.5) stojak na opał przy kominku (2.6) palący się z boku knot świecyKazimierz Nitsch, Z badań nad językiem polskim (z literatury chorwackiej), „Poradnik Językowy” nr 4/1908, s. 54, 55. (2.7) nowotwór, rakKazimierz Nitsch, Z badań nad językiem polskim (z literatury chorwackiej), „Poradnik Językowy” nr 4/1908, s. 55.
(1.1-4) (2.1-5)
(1.1) Wczoraj w lesie widziałem dużego wilka. (1.2) Nie ma złych wilków, są tylko wilki nieszczęśliwe. (1.3) Mój brat ma wilka, a siostra wyżła. (2.2) Nie siedź na ziemi, bo wilka dostaniesz.
(1.1) wataha wilków (2.2) dostać / złapać wilka
(1.1) bury (1.2) basior (1.3) wilczur (2.1) maszynka do mięsa, rozdrabniacz
(1.1) ssak, drapieżnik (1.2) samiec (1.3) owczarek (1.4) skóra (2.1) maszyna (2.2) choroba (2.3) pęd (2.4) pęd (2.5) stojak
(1.1) basiora, wadera, wilczyca, wilczek, wilczątko (1.2) basior, wasiuk, łupur, koniarz, kobylarz
(1.1) wataha
wilczur , wilczarz , wilczura , zwilczanie , zwilczenie , Wilk wilczyca wilczek , wilczątko wilczysko zwilczyć się, zwilczać , zwilczyć wilczy, wilczurzy wilczo, wilkiem
bajka o żelaznym wilku • bieżyć jako zgłodzony wilk na baranaWłodzimierz Wysoczański, Opozycja homo – animal z perspektywy reguł postępowania (na materiale frazemów wybranych języków), „Acta Universitatis Wratislaviensis” no 2282, Język a Kultura, t. 16, Wrocław 2001, s. 84. • chłop wre na szlachcica jako wilk na kozę • czuć wilka w życie • dzielić się jak wilk z owcą • głodny jak wilk • młody wilk • o wilku mowa • pasować jak wilk na pasterza • patrzeć wilkiem/spojrzeć wilkiem • poglądać jako wilk na owce • przez posły wilk nie tyje • trzymać wilka za uszy • wilk morski • wilk w owczej skórze • wilkiem z oczu patrzy • zgoda z Niemcami jako wilkom z baranami • złapać wilka; zobacz też: przysłowia o wilku Joachim Herrmann, Die Slawen in Deutschland, Akademie-Verlag Berlin, 1985. < → rwać, szarpać
(1.1) (1.1-2) zobacz też: Indeks:Polski - Ssaki
(2.7) abazyński: (1.1) квыджьма abchaski: (1.1) абгаду, ақәыџьма adygejski: (1.1) тыгъужъы afar: (1.1) suula afrykanerski: (1.1) wolf akadyjski: (1.1) 𒌨𒁇𒊏 alabama: (1.1) waso albański: (1.1) ulk, ujk amharski: (1.1) ተኵላ (täkʷəla) angielski: (1.1) wolf; (2.1) meat grinder arabski: (1.1) ذئب (ḏiʾb) asturyjski: (1.1) llobu awarski: (1.1) бацӏ baskijski: (1.1) otso baszkirski: (1.1) бүре bengalski: (1.1) নেকড়ে białoruski: (1.1) воўк bośniacki: (1.1) vuk bretoński: (1.1) bleiz brithenig: (1.1) llub ; (1.2) llub bułgarski: (1.1) вълк chakaski: (1.1) пӱӱр chiński standardowy: (1.1) 狼 (láng); (1.2) 公狼 (gōng láng) chorwacki: (1.1) vuk czeczeński: (1.1) борз czeski: (1.1) vlk czirokeski: (1.1) ᏩᏯ dolnołużycki: (1.1) wjelk duński: (1.1) ulv erzja: (1.1) верьгиз esperanto: (1.1) lupo estoński: (1.1) susi, hunt fiński: (1.1) susi, hukka francuski: (1.1) loup fryzyjski: (1.1) wolf gocki: (1.1) 𐍅𐌿𐌻𐍆𐍃 górnołużycki: (1.1) wjelk grenlandzki: (1.1) amaroq gruziński: (1.1) მგელი (mgeli) haitański: (1.1) lou hebrajski: (1.1) זאב (zəʾeṿ) hindi: (1.1) भेड़िया hiszpański: (1.1) lobo inari: (1.1) kumppi interlingua: (1.1) lupo inuktitut: (1.1) ᐊᒪᕈᖅ (amaruq) islandzki: (1.1) úlfur jaćwieski: (1.1) wułks jakucki: (1.1) бөрө japoński: (1.1) オオカミ, 狼 (おおかみ, ōkami) jidysz: (1.1) וואָלף (wolf) joruba: (1.1) ìkokò, kòrikò kannada: (1.1) ತೋಳ karaimski: (1.1) бери karelski: (1.1) hukka kaszubski: (1.1) wilk kataloński: (1.1) llop kazachski: (1.1) қасқыр, бөрі koreański: (1.1) 늑대 (nŭktae), 이리 (iri) Lingua Franca Nova: (1.1) lupo / лупо litewski: (1.1) vilkas luksemburski: (1.1) Wollef łaciński: (1.1) lupus łotewski: (1.1) vilks macedoński: (1.1) волк maltański: (1.1) lupu mongolski: (1.1) чоно nawaho: (1.1) mąʼiitsoh neo: (1.1) lup niderlandzki: (1.1) wolf niemiecki: (1.1) Wolf norweski (bokmål): (1.1) ulv novial: (1.1) lupe nowogrecki: (1.1) λύκος nowopruski: (1.1) wīlks ; (1.2) wīlks ormiański: (1.1) գայլ (gayl) perski: (1.1) گرگ polski język migowy: portugalski: (1.1) lobo romanica: (1.1) lupo rosyjski: (1.1) волк rumuński: (1.1) lup ; (2.3) copil ; (2.4) copil sanskryt: (1.1) वृक serbski: (1.1) vuk / вук słowacki: (1.1) vlk słoweński: (1.1) vulk somalijski: (1.1) yey starogrecki: (1.1) λύκος staronordyjski: (1.1) úlfr staropruski: (1.1) wilkis ; (1.2) wilkis suahili: (1.1) mbwa mwitu syryjski: (1.1) ܕܐܒܐ (diʾṿā) szkocki gaelicki: (1.1) faol , cù allaidh szwedzki: (1.1) varg , ulv średnio-wysoko-niemiecki: (1.1) wolf tadżycki: (1.1) гург tajski: (1.1) หมาป่า tamilski: (1.1) ஓநாய் telugu: (1.1) తోడేలు tigrinia: (1.1) ተኹላ (täȟula) tocharski A: (1.1) walkwe tocharski B: (1.1) walkwe turecki: (1.1) kurt, böri tybetański: (1.1) སྤྱང༌ udmurcki: (1.1) кион ukraiński: (1.1) вовк urdu: (1.1) بھیڑیا volapük: (1.1) lup walijski: (1.1) blaidd wepski: (1.1) händikaz węgierski: (1.1) farkas wilamowski: (1.1) wūf , wuf włoski: (1.1) lupo xhosa: (1.1) ingcuka zulu: (1.1) impisi
wilk ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) wilk