oślepiać ()
czasownik przechodni niedokonany ( oślepić) (1.1) pozbawiać wzroku (1.2) poprzez silne świecenie czy blask uniemożliwiać patrzenie (1.3) pozbawiać rozumu, uniemożliwiać panowanie nad sobą
(1.2) Nagle reflektor rozbłysł światłem o sile ponad siedemnastu tysięcy luksów, całkowicie oślepiając zgromadzonych.
(1.2) razić (1.3) zaślepiać
oślepianie , oślepić , oślepienie , oślepnąć oślepiający oślepiająco ślep , ślepak //
angielski: (1.1) blind; (1.2) dazzle duński: (1.1) blinde; (1.2) blænde; (1.3) blænde, forblænde, forblinde francuski: (1.1) aveugler; (1.2) éblouir hiszpański: (1.1) cegar; (1.2) deslumbrar kataloński: (1.2) enlluernar niemiecki: (1.1) blenden; (1.2) blenden; (1.3) blind machen, verblenden szwedzki: (1.1) göra blind, förblinda; (1.2) blända; (1.3) förblinda włoski: (1.1) accecare; (1.2) abbaconare, abbagliare