komisarz ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) urzędnik posiadający szczególne pełnomocnictwa
(1.1)
(1.1) pełnomocnik
komisariat , komisja , nadkomisarz , podkomisarz
(= upoważniony)
angielski: (1.1) commissioner arabski: (1.1) مأمور (maʾmūr) baskijski: (1.1) komisario bułgarski: (1.1) комисар (komisar) chiński standardowy: (1.1) 委员 (wěiyuán) chorwacki: (1.1) komesar czeski: (1.1) komisař duński: (1.1) kommissær esperanto: (1.1) komisaro estoński: (1.1) komissar fiński: (1.1) viranhaltija, komissaari, valtuutettu francuski: (1.1) commissaire hebrajski: (1.1) נציב (netsiv) hiszpański: (1.1) comisario indonezyjski: (1.1) komisaris interlingua: (1.1) commissario japoński: (1.1) 弁務官 (benmukan) kaszubski: (1.1) kòmisôrz kataloński: (1.1) comissari koreański: (1.1) 위원 (wiwon) krymskotatarski: (1.1) komissar litewski: (1.1) komisaras łotewski: (1.1) komisārs macedoński: (1.1) комесар (komesar) niderlandzki: (1.1) commissaris niemiecki: (1.1) Kommissar norweski (bokmål): (1.1) kommissær nowogrecki: (1.1) επίτροπος portugalski: (1.1) comissário rosyjski: (1.1) комиссар (komissar) rumuński: (1.1) comisar serbski: (1.1) комесар (komesar) słowacki: (1.1) komisár słoweński: (1.1) komisar szwedzki: (1.1) kommissarie turecki: (1.1) komiser ukraiński: (1.1) комісар węgierski: (1.1) biztos, megbízott wietnamski: (1.1) ủy viên wilamowski: (1.1) komisar włoski: (1.1) commissario