ultimatum ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) oświadczenie zawierające żądanie określonego zachowania, poparte groźbą zastosowania środków przymusu w razie niespełnienia żądań przed ściśle określonym terminem; (1.2) dokument z treścią ultimatum (1.1)
(1.1-2)
(1.1) Natychmiast zaczął układać treść ultimatum. (1.2) Wczoraj rolnicze ultimatum wręczono premierowi.
(1.1) ultimatum +
(1.1) amerykańskie / brytyjskie / stanowcze ultimatum • ultimatum górników / stoczniowców / USA / terrorystów • warunki ultimatum • dać / ogłosić / postawić / przedstawić / dostać / odrzucić / otrzymać / przyjąć / spełnić ultimatum (1.2) podpisać / wręczyć ultimatum
(1.1) żądanie (1.2) dokument
ultymatywny
angielski: (1.1) ultimatum baskijski: (1.1) ultimatum białoruski: (1.1) ультыматум bułgarski: (1.1) ултиматум esperanto: (1.1) ultimato francuski: (1.1) ultimatum hiszpański: (1.1) ultimátum interlingua: (1.1) ultimato nowogrecki: (1.1) τελεσίγραφο rosyjski: (1.1) ультиматум szwedzki: (1.1) ultimatum włoski: (1.1) ultimatum
ultimatum ()
rzeczownik policzalny (1.1) ultimatum
(1.1) ultimatum; ultimatums / ultimata
ultima
<
ultimatum ()
rzeczownik (1.1) ultimatum
ultimatum ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) ultimatum
ultimatum ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) ultimatum
ultimatum ()
rzeczownik (1.1) ultimatum
ultimatum ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) ultimatum
ultimatum ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) ultimatum
ultimatum ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) ultimatum (1.2) ultimatum, przymuszenie
(1)
(1.2) diktat, ingiunzione, intimazione
(1.2) coercizione
ultimativo, ultimo ultimo