__TOC__ ungula ()
rzeczownik (1.1) paznokieć (1.2) pazur (1.3) kopyto
ungula ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kopyto, racica (1.2) szpon (1.3) koń
(1.1-3) ungula, ungulae
(1.1) Pecori et bubus diligenter substernatur, ungulae curentur.Kato Starszy, De agri cultura, 5, 7. → Owcom i wołom należy starannie podściełać i troszczyć się o ich kopyta.Marek Porcjusz Katon, O gospodarstwie rolnym, tłumaczenie Ireneusz Mikołajczyk, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń, 2009, s. 69, ISBN 978-83-231-2402-3 (1.1) (…) si vis bene tibi deicere. Sume tibi ollam, addito eo aquae sextarios sex et eo addito ungulam de perna.Kato Starszy, De agri cultura, 158. → Jeśli chcesz się dobrze przeczyścić, weź sobie garnek, wlej do niego sześć sextarii wody i włóż do niej wieprzową nogę.
unguis ungulatus
(toto corpore atque) omnibus ungulis → wszelkimi siłami, ze wszystkichsił