__TOC__ soler ()
czasownik nieprzechodni (1.1) zwyknąć, przywyknąć (do czegoś), mieć w zwyczaju, mieć zwyczaj, zwykle lub często coś robić (1.2) o wydarzeniu, powtarzającym się fakcie: zdarzać się często lub zwykle rzeczownik, rodzaj męski (2.1) podłoga z desek na najniższej części łodzi, statku
(1.1) (1.2) (2) soleres
(1.1) Los domingos solíamos comer todos en casa de mis abuelos. → W niedziele zwykliśmy/łyśmy wszyscy jeść obiad u moich dziadków. (1.1) Los jóvenes conductores suelen dar acelerones cuando el semáforo se pone verde. → Młodzi kierowcy mają w zwyczaju przyśpieszać nagle, kiedy zapala się zielone światło. (1.1) De cuando en cuando, daba limosna al mendigo que solía sentarse en la esquina de su casa. → Od czasu do czasu dawał/a jałmużnę żebrakowi, który miał zwyczaj siedzieć na rogu jego/jej domu. (1.1) Sus amigos le suelen decir que tiene una mirada felina. → Przyjaciele często mu/jej mówią, że ma kocie spojrzenie. (1.2) Eso suele ocurrir cuando uno tiene mucha prisa. → To często zdarza się, gdy ktoś się bardzo śpieszy. (1.2) El homicidio involuntario suele ser castigado con penas menores. → Nieumyślne spowodowanie śmierci jest zazwyczaj zagrożone niższym wymiarem kary. (1.2) Este accidente es un hecho aislado que no suele suceder con frecuencia. → Ten wypadek to zdarzenie odosobnione, które nieczęsto się zdarza.
(1.1-2) soler (tylko w czasach i formach oznaczających czynność powtarzającą się lub wynikającą z wykonywania pewnego zwyczaju) + bezokolicznik
(1.1-2) acostumbrar (a)
(1) (2)
soler ()
czasownik (1.1) mieć zwyczaj