__TOC__ solitario ()
przymiotnik (1.1) samotny
soledad solito
solitario ()
rzeczownik (1.1) odludek, samotnik, pustelnik (1.2) pasjans (1.3) soliter
(1.1) eremo
solitario ()
przymiotnik (1.1) (o człowieku) samotny (1.2) (o miejscu) odludny, odosobniony (1.3) żyjący pojedynczo rzeczownik, rodzaj męski (2.1) samotnik, odludek (2.2) pustelnik, eremita (2.3) pasjans (2.4) soliter
(1.1-3) solitario , solitaria ; solitari , solitarie (2.1-4) solitario; solitari
(1.2) appartato, deserto, disabitato, isolato, riposto, solingo, spopolato (2.2) anacoreta, cenobita, eremita
(1.2) frequentato (2.1) compagnone
solino , solista , solitaria , solitudine , solo soletto, solingo, solista, solistico, solo solamente, solingamente, solitariamente, solo solo
(1.1-3, 2.1-2) < (2.3-4) <