__TOC__ omnipotens ()
przymiotnik (1.1) wszechmocny, wszechpotężny, wszechmogący
(1.1) omnipotens, omnipotentis ;
(1.1) et ero vobis in Patrem, et vos eritis mihi in filios et filias, dicit Dominus omnipotensNova Vulgata, Ad Corinthios epistula II Sancti Pauli Apostoli 6, 18.. → i będę wam Ojcem, a wy będziecie moimi synami i córkami – mówi Pan wszechmogącyBT 2 Kor 6, 18..
omnipotenter omnipotentia
omnipotens ()
przymiotnik (1.1) wszechmocny, wszechpotężny, wszechmogący
(1.1) mindenható, nagyhatalmú
omnipotencia