__TOC__ čistý ()
przymiotnik (1.1) czysty
(1.1)
čistit očista
čistý jako lilium • nalít čistého vína • jako hrom z čistého nebe • mít čisté ruce
čistý ()
przymiotnik (1.1) czysty (1.2) pełny, zupełny (1.3) dokładnie robiony
(1)
(1.1) Ber čistý papier a píš list! → Bierz czysty papier i pisz list! (1.2) Je to len čistá teória. → Jest to tylko czysta teoria. (1.3) Je to čistá práca. → To jest czysta praca.
(1.1) čistá voda → czysta woda (1.2) čistá radosť → czysta radość (1.3) čistá práca → sama praca, niezakłócana innymi czynnościami, zjawiskami.
(1.1) špinavý
čisto, dočista, načisto čistota hrať s niekým čistú hru → prowadzić z kimś uczciwą rozgrywkę • mať čisté ruky → nie być winnym niczemu