chodzi o () , ,
związek wyrazów w funkcji podmiotu i orzeczenia (1.1) wyrażający czyjś cel, jaki ma być zrealizowany wg mówiącego lub pomysłodawcy czynności (zwykle w wyjaśnianiu czegoś) powinno (być), ma (być) (1.2) konkretyzujący cel
(1.1) chodzić zawsze w 3 os lp.; o
(1.1) Chodzi mi o to, żebyście przyszli w krawatach. (1.1) Wydaje mi się, że jemu chodziło o coś innego (= że miał coś innego na myśli, chciał czegoś innego).
(1.1) chodzi/chodziło/będzie chodzić + o + , chodzi/… + o to, aby …
(1.1)
(1.1) zawsze z podmiotem domyślnym w 3 os. lp; czasem także podobne słowa: „idzie/szło o”, „biega o” (nie: „biegnie”), „leci o” itp.
duński: (1.2) det handler om/drejer sig om hiszpański: (1.2) se trata de niemiecki: (1.2) es geht um, es handelt sich um rosyjski: (1.1) дело в