__TOC__ ą ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) druga litera polskiego alfabetu;
(1.1)
(1.1) W języku polskim żaden wyraz nie zaczyna się na ą.
być ą i ę • ą ę
(1.1) (dawna wymowa jak a nosowe)Kazimierz Nitsch, Dlaczego nosowe o oznaczamy przez ą?, „Język Polski” nr 2–3/1914, s. 52.
(1.1) (1.1) Litera ą oznacza nosowe o [õ]. Dawniej, w języku staropolskim, nie występowała głoska [õ], lecz istniało nosowe [å] (a pochylone, dźwięk pośredni między a i o; obecnie nie występuje w języku ogólnym, spotkać go można w gwarach). Dlatego mamy literę a z ogonkiem, ale nie mamy o z tym znakiem diakrytycznym.
polski język migowy:
ą ()
litera (1.1) minuskuła drugiej litery alfabetu litewskiego
(1.1) majuskuła Ą
(1.1)