__TOC__ pollution ()
rzeczownik niepoliczalny (1.1) zanieczyszczenie (substancje) (1.2) polucja (przypadłość) rzeczownik policzalny (2.1) zanieczyszczenie (wydarzenie) (2.2) polucja (zdarzenie)
(1) pollution; (2) pollution; pollutions
(1.1) Pollution from factories kills fish. → Zanieczyszczenia z fabryk zabijają ryby.
pollute pollutant, polluter
pollution ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zanieczyszczenie, zatrucie środowiska (1.2) polucja, zmaza (1.3) profanacja, nieczystość
(1) pollution; pollutions
(1.1) La pollution de l'atmosphère est un problème grave dans certaines régions du globe. → Zanieczyszczenie atmosfery stanowi poważny problem w niektórych obszarach globu.
(1.1) pollution acoustique / atmosphérique / automobile / lumineuse / radioactive / visuelle (1.2) pollution nocturne
polluer dépollution, pollueur polluant, antipollution
pollution ()
rzeczownik (1.1) zanieczyszczenie (1.2) polucja