origine ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pochodzenie (1.2) początek
(1.1-2) origine; origines
(1.2) commencement
originaire
origine ()
(1.1) (1.2) (1.3)
origine ()
rzeczownik (1.1) pochodzenie (1.2) początek
originar
origine ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pochodzenie, rodowód
(1.1)
origine ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) początek (w czasie) (1.2) (w ) początki (1.3) początek (w przestrzeni) (1.4) pochodzenie, rodowód (1.5) pochodzenie, etymologia (1.6) przyczyna, źródło
(1.1-6) origine; origini
(1.1) l'origine del mondo → początek świata (1.2) le origini di Roma → początki Rzymu (1.3) l'origine di una strada → początek drogi (1.4) luogo d'origine → miejsce pochodzenia • polacco di origine → Polak z pochodzenia • merce di dubbia origine → towar podejrzanego pochodzenia (1.5) una parola di incerta origine → wyraz o niepewnym pochodzeniu (1.6) l'origine di un problema → źródło problemu • dare origine → spowodować
(1.1) avvio, esordio, genesi, inizio, nascita, principio, punto di partenza, radice (1.2) albori, inizi, primordi (1.4) discendenza, estrazione, genealogia, lignaggio, nascita, natali, prosapia, schiatta, semenza (1.5) derivazione, etimo, etimologia (1.6) cagione, causa, fonte, germe, motivo, radice, ragione, seme, sorgente
(1.1) conclusione, fine, punto d'arrivo, termine
originale , originalità originare, originarsi originale, originario originalmente, originariamente
, -ginis <