ornamento ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) ornament, ozdoba
(1.1) ornamento; ornamentos
ornar
ornamento ()
rzeczownik (1.1) ornament, ozdoba
ornamento ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) ornament, ozdoba
(1.1) ornamento; ornamentos
ornamento ()
(1.1) 1. , rzeczownik, rodzaj męski (2.1) dekorowanie, zdobienie (2.2) dekoracja, ornament (2.3) ozdoba, chluba
(2.1-3) ornamento; ornamenti
(2.3) La modestia è il suo più grande ornamento. → Skromność jest jego/jej największą ozdobą.
(2.1) ornamentazione (2.2) abbellimento, decorazione, addobbo, guarnizione, fregio (2.3) pregio, vanto, merito, virtù
ornamentazione , ornamentista , ornatezza , ornatista , ornato , ornatore , ornatrice , ornatura ornamentare, ornare, ornarsi ornamentale, ornativo, ornato ornatamente
(2.1-3) <