minaret

minaret ()

, ,

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wieża przy meczecie, z której muezin woła wiernych na modlitwę;

(1.1)

(1.1) wieża

minarecik minaretowy

(1.1)

adygejski: (1.1) азэнаджапӏ angielski: (1.1) minaret arabski: (1.1) مئذنة, baskijski: (1.1) minarete białoruski: (1.1) мінарэт bułgarski: (1.1) минаре czeski: (1.1) minaret duński: (1.1) minaret esperanto: (1.1) minareto estoński: (1.1) minarett fiński: (1.1) minareetti francuski: (1.1) minaret gruziński: (1.1) მინარეთი hebrajski: (1.1) צריח hiszpański: (1.1) minarete , alminar interlingua: (1.1) minaret irlandzki: (1.1) miontúr macedoński: (1.1) минаре niderlandzki: (1.1) minaret / niemiecki: (1.1) Minarett nowogrecki: (1.1) μιναρές ormiański: (1.1) մինարեթ rosyjski: (1.1) минаре́т serbsko-chorwacki: (1.1) minaret , munara słowacki: (1.1) minaret turecki: (1.1) minare ukraiński: (1.1) мінарет węgierski: (1.1) minaret włoski: (1.1) minareto

minaret ()

rzeczownik (1.1) minaret

(1.1) minaret; minarets

(1.1) < <

minaret ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) minaret

minaret ()

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) minaret

(1.1)

minaretový

minaret ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) minaret

(1.1) en minaret, minareten, minareter, minareterne

minaret ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) minaret

minaret ()

rzeczownik (1.1) minaret

minaret ()

rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) minaret

minaret ()

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) minaret

minaretík minaretový

minaret ()

rzeczownik (1.1) minaret