ministro ()
rzeczownik (1.1) minister
(1.1) lehen ministro → premier • ministro-kontseilu → rada ministrów
ministerio
ministro ()
rzeczownik (1.1) minister
(1.1)
(1.1) ministrokonsilio → rada ministrów
ministraro, ministrejo, ĉefministro
ministro ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) minister
(1.1) ministros
(1.1) El recién nombrado ministro ha tomado parte en el consejo de ministros. → Nowo mianowany minister uczestniczył w radzie ministrów.
(1.1) consejo de ministros → rada ministrów
(1.1) ministra
ministerio, ministerialismo, ministra ministerial, ministrable
ministro ()
rzeczownik (1.1) minister
ministro ()
czasownik (1.1) posługiwać (1.2) dostarczyć, zaopatrzyć (1.3) odprawiać, sprawować mszę (1.4) służyć do mszy (1.5) rozdzielać komunię
(1) ministrō, ministrāre, ministrāvī, ministrātum
ministerialis, ministratorius minister , ministerialis , ministerium , ministra , ministratio , ministrator , ministratrix , ministratus , ministrum
; źródłosłów dla
ministro ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) minister
ministro ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) minister
(1.1) ministro; ministri
ministeriale