zawierać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany (1.1) mieć coś wewnątrz siebie, mieć coś za składnik siebie, składać się (1.2) utworzyć, zawiązać jakieś porozumienie (1.3) zamykać (1.4) przymykaćKazimierz Nitsch, Z badań nad językiem polskim, „Poradnik Językowy” nr 10/1907, s. 141.
(1.1-2)
(1.1) Kontener zawierał partię przemycanych narkotyków. (1.2) Po 20 (= dwudziestu) latach wojny strony zawarły pokój.
(1.1-2) zawierać + , nie zawierać +
(1.2) zawierać pokój / umowę / sojusz / związek małżeński /… • zawierać znajomość z kimś (= poznawać kogoś)
(1.1) składać się, obejmować (1.2) zawiązać, podpisać, ratyfikować
(1.2) zrywać
zawieranie , zawarcie , zawartość zawarty
(1.4) W odróżnieniu od słowa zamykać oznaczającego zamknięcie na klamkę lub na klucz.
(1.3) (1.4) angielski: (1.1) contain, include; (1.2) ratify, make, close, enter into, conclude chiński standardowy: (1.1) 包 (bāo), 介绍 (jièshào) chorwacki: (1.1) sadržavati czeski: (1.1) obsahovat duński: (1.1) indeholde; (1.2) indgå esperanto: (1.1) enhavi, ampleksi francuski: (1.1) contenir hiszpański: (1.1) comprender islandzki: (1.1) innihalda japoński: (1.1) 含む (ふくむ, fukumu) kaszubski: (1.1) òbjëmac kataloński: (1.1) contenir, concloure kornijski: (1.1) yssynsi łaciński: (1.1) habeo, teneo; (1.2) ratihabeo niderlandzki: (1.1) bevatten niemiecki: (1.1) enthalten; (1.2) schließen, beschließen, ratifizieren, machen nowogrecki: (1.1) περιέχω portugalski: (1.1) conter rosyjski: (1.1) содержать, вмещать, заключать (в себе); (1.2) заключать słowacki: (1.1) obsahovať szwedzki: (1.1) innehålla, rymma, inrymma, omfatta; (1.2) sluta, ingå ukraiński: (1.1) містити; (1.2) укладати węgierski: (1.1) tartalmaz włoski: (1.1) comprendere