splendor ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) oznaki świetności lub bogactwa (1.2) doznawany przez kogoś zaszczyt lub honor
(1.1-2)
splendorowy
(1.1) → blask, świetność, wspaniałość
splendor ()
rzeczownik (1.1) jasność, światłość, świetlistość (1.2) przepych (1.3) chwała, gloria
splendid splendour
splendour
splendor ()
rzeczownik (1.1) splendor, wspaniałość
resplendente, splendente splender, resplender
splendor ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) blask, świetność, wspaniałość
(1.1) splendor, ~is
splendidus
(1.1) tytuł encykliki: „Veritatis splendor”