łapserdak () ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek nędznie ubranyhasło łapserdak w: Słownik Języka Polskiego, red. Mieczysław Szymczak, Warszawa, PWN, 1988. ISBN 83-01-00283-2 (1.2) osoba nic niewarta, lekkomyślna i niepoważna (1.3) o Żydzie rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) chałat żydowski
(1.1-3) (2.1)
(1.1) Powiedzieliby przecież: pewnie ostatnie łapserdaki ta cała 1 Armia, skoro jednego oficera nie potrafią przyzwoicie ubraćJerzy Putrament, Trzy powroty, Wydawn. Ministerstwa Obrony Narodowej, 1955, s. 153.. (1.2) Odgradzało się w ten sposób od wszelkiej hołoty, od obiboków i kocmołuchów, od łapserdaków i psubratówMaksymilian Berezowski, Wyspa dżentelmenów: dziennik korespondenta londyńskiego 1963-1965, Czytelnik, 1968, s. 139.. (1.3) W 1889 r. pisał: Żyda zacofanego, brudnego chałaciarza nazywa się łapserdakiem i czuje się do niego wstrętKrzysztof Lewalski, Kościoły chrześcijańskie w Królestwie Polskim wobec Żydów w latach 1855-1915, Fundacja na Rzecz Nauki Polskiej, 2002, s. 159.. (2.1) On z mojej biednej, nędznej chaty nic nie wyniósł, prócz podartego łapserdakaEliza Orzeszkowa, Aureli Drogoszewski, Pisma: Eli Makower, Nakład Gebethnera i Wolffa, 1913, s. 224..
(1.1) łachmyta, obdartus, obdrapaniec / odrapaniec, oberwaniec, obrzępała, obszarpaniec, szmaciarz (1.2) drapichrust, gałgan, hultaj, huncwot, nicpoń, ladaco, łachmyta (1.3) chałaciarz; parch (2.1) chałat
łapserdaczek
Złożenie powstałe z < → 'ciało' oraz wyrazu < < . Pierwotnym znaczeniem wyrazu był element odzieży wierzchniej, noszony przez Żydów.
hiszpański: (1.1) desharrapado , andrajoso , zarrapastroso litewski: (1.1) driskius , nuskurėlis