skrzyp ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) , roślina z monotypowej rodziny skrzypowatych; (1.2) nazwa dźwięku wydawanego przez skrzypiące przedmioty wykrzyknik (2.1) onomatopeja naśladująca skrzypienie
(3.1) 2. od: skrzypieć (3.2) 2. od: skrzypać
(1.1) (1.2) (2.1)
(1.1) psi ogonTeresa Skubalanka, Polskie nazewnictwo roślin. Struktura zbioru, „Annales Universitates Mariae Curie-Skłodowska Lublin-Polonia”, vol. XXVII/2009, s. 141., świńskie orzechyLiubou Padporynava, Motywacja semantyczna polskich nazw roślin o rdzeniu świn- i jej transformacje, w: Historia języka, dialektologia, onomastyka w nowych kontekstach interpretacyjnych pod red. Renaty Przybylskiej, Macieja Raka, Agaty Kwaśnickiej-Janowicz, Wydawnictwo UJ, Kraków 2018, s. 424, 425., chwoszczkaTeresa Skubalanka, Polskie nazewnictwo roślin. Struktura zbioru, „Annales Universitates Mariae Curie-Skłodowska Lublin-Polonia”, vol. XXVII/2009, s. 134.
skrzypienie , skrzypce , skrzypki , skrzypek , skrzypaczka skrzypnąć, skrzypieć , zaskrzypieć , skrzypać skrzypowaty, skrzypowy, skrzypcowy
angielski: (1.1) horsetail baskijski: (1.1) azeri-buztan, eztainu-belar białoruski: (1.1) хвошч bułgarski: (1.1) хвощ francuski: (1.1) prêle , prèle hiszpański: (1.1) cola de caballo niemiecki: (1.1) Schachtelhalm nowogrecki: (1.1) πολυκόμπι , κοντυλόχορτο rosyjski: (1.1) хвощ słowacki: (1.1) praslička ukraiński: (1.1) хвощ włoski: (1.1) brusca , coda di cavallo , equiseto