lądować ()
, ,
czasownik nieprzechodni niedokonany ( wylądować) (1.1) osiadać na czymś – z powietrza lub wody (1.2) osadzać statek powietrzny na lądowisku (1.3) wysadzać desant (1.4) znaleźć się nagle w danej sytuacji
(1.1-3)
(1.4) Władzia zawsze ląduje w jakichś tarapatach.
ląd , lądowanie , lądownik , lądowisko wylądować lądowniczy, lądowy
angielski: (1.1) land bułgarski: (1.1) приземявам се, кацам duński: (1.1) lande; (1.2) lande; (1.4) lande, havne francuski: (1.1) atterrir ; (1.2) aborder hiszpański: (1.1) aterrizar niderlandzki: (1.1) landen niemiecki: (1.1) landen norweski (bokmål): (1.1) lande; (1.2) lande norweski (nynorsk): (1.1) lande, landa; (1.2) lande, landa rosyjski: (1.1) приземляться szwedzki: (1.1) landa włoski: (1.1) atterrare; (1.2) prendere terra