gleba ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) powierzchniowa warstwa litosfery wzbogacona w substancje organiczne wskutek procesów glebotwórczych; (1.2) płodna część w zamkniętych owocnikach grzybów;
(1.1-2)
(1.1) W górach gleby są raczej kiepskie.
(1.1) żyzna gleba • gleba płowa, gleba bielicowa
(1.1) ziemia, grunt, podłoże, rola
glebik , glebiki , przyglebienie , glebnięcie przyglebić , glebnąć glebowy glebowo
zaliczyć glebę
angielski: (1.1) soil (1.2) glaeba arabski: (1.1) تربة białoruski: (1.1) глеба bułgarski: (1.1) почва czeski: (1.1) půda (1.2) teřich duński: (1.1) jord esperanto: (1.1) grundo, agraro, tero francuski: (1.1) glèbe , sol hiszpański: (1.1) suelo islandzki: (1.1) jörð karaimski: (1.1) йэр kaszubski: (1.1) rëda , zemia kataloński: (1.1) sòl kazachski: (1.1) топырақ łaciński: (1.1) terra niemiecki: (1.1) Boden (1.2) Gleba portugalski: (1.1) solo rosyjski: (1.1) почва , земля rumuński: (1.1) sol slovio: (1.1) zemivo (земиво) tocharski B: (1.1) sāle tuvalu: (1.1) laukele, kele ukraiński: (1.1) ґрунт , земля węgierski: (1.1) talaj wilamowski: (1.1) ādbödum włoski: (1.1) suolo