klapa ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pokrywa na zawiasach przykrywająca coś (1.2) wyłóg płaszcza, fraka lub marynarki (1.3) każda część ubrania zaginana i odkładana (1.4) niepowodzenie jakichś planów lub interesów (1.5) element blaszki liściowej klapowanej, oddzielony interlobiami, np. u (mniszek)
(1.1-5)
(1.4) Rola w tym filmie była dla niej klapą.
(1.1) klapa bezpieczeństwa
klapanie , klapek , klapanie , klapnięcie , kłapanie , kłapnięcie klapka , klapeczka klapać , klapnąć , kłapać , kłapnąć klapowy, klapowany
(1.1) Małgorzata Stefaniak, „Absztyfikant założył ancug”, czyli o niemieckich zapożyczeniach we współczesnej polszczyźnie potocznej, w: Język, Komunikacja, Informacja nr 6/2011, red. I. Koutny, P. Nowak, s. 219.
angielski: (1.1) lid; (1.2) lapel; (1.3) lid duński: (1.1) klap , låg , dæksel esperanto: (1.1) klapo rosyjski: (1.1) кры́шка , ство́рка ; (1.2) отворо́т , лацка́н ; (1.3) кла́пан ; (1.4) обло́м , труба́ , заса́да ; (1.5) до́ля , ло́пасть