__TOC__ cyklon ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wirujący układ atmosferyczny w ośrodku niskiego ciśnienia; (1.2) nazwa dwóch trujących środków chemicznych: cyklon A i cyklon B (1.3) urządzenie do odpylania gazów metodą wirową; (1.4) huragan, trąba powietrznaHipolit Szkiłądź, O słownikowym haśle cyklon, „Poradnik Językowy” nr 4/1955, s. 121.
(1.1-3)
(1.1) Statek wpadł w oko cyklonu.
(1.2) mordować / truć / zabijać cyklonem
(1.1) niż, układ niżowy
(1.1) antycyklon, wyż, układ wyżowy
(1.1) układ atmosferyczny
(1.1) cyklon tropikalny
cyklonowy, cyklonalny, cykloniczny
oko cyklonu • znaleźć się w oku cyklonu
(1.1,3) kyklón → wirujący (1.2)
angielski: (1.1) cyclone arabski: (1.1) زوبعة azerski: (1.1) siklon baskijski: (1.1) zikloi; (1.3) zikloi białoruski: (1.1) цыклон bułgarski: (1.1) циклон duński: (1.1) cyklon ; (1.4) cyklon esperanto: (1.1) ciklono francuski: (1.1) cyclone gudźarati: (1.1) ઝંઝાવાત (jhan̄jhāvāta) hindi: (1.1) चक्रवात hiszpański: (1.1) ciclón ; (1.3) ciclón kataloński: (1.1) cicló łotewski: (1.1) ciklons niemiecki: (1.1) Zyklon ; (1.2) Zyklon ; (1.3) Zyklon nowogrecki: (1.1) κυκλώνας rosyjski: (1.1) циклон ; (1.2) циклон sanskryt: (1.1) चक्रवात ukraiński: (1.1) циклон ; (1.2) циклон
cyklon ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) cyklon