pragmatyk () ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek odznaczający się praktycznym sposobem myślenia i działania (1.2) historyk przedstawiający fakty, wydarzenia historyczne w ich logicznej i przyczynowo-skutkowej zależności (1.3) prawnik, specjalista w dziedzinie pragmatyki
(1)
(1.1) Unijna komisarz ds. polityki regionalnej Danuta Huebner uważa, że na ostatnim szczycie Unii Europejskiej w Brukseli, ton dyskusji nadawali pragmatycy.Huebner o szczycie UE: pragmatycy nadali ton dyskusji
pragmatyczka , pragmatyka , pragmatyczność , pragmatyzm , pragmatysta , pragmatystka pragmatyczny, pragmatystyczny pragmatycznie
→ biegły prawnik
angielski: (1.1) pragmatist arabski: (1.1) براغماتي białoruski: (1.1) прагматык bułgarski: (1.1) прагматик francuski: (1.1) pragmatiste