obręcz ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) sztywny pas z połączonymi końcami, opasujący coś (1.2) część zestawu kołowego (1.3) część półkuli mózgu; (1.4) struktura kostna podpierająca mięśnie kończyny górnej; (1.5) zgrubienia szkliwa okolicy szyjki zęba (1.6) przyrząd gimnastyczny w kształcie okręgu;
(1.1-6)
(1.1) W ostatnim cyrkowym spektaklu treser nakazał tygrysom skoczyć przez płonącą obręcz.
obrączkowiec , obrączkowanie , zaobrączkowanie obrączka obrączkować , zaobrączkować , obręczować obręczowy, obrączkowy
angielski: (1.1) hoop, (beczki) (barrel) hoop / band, (koła) (wheel) rim; (1.6) hoop chiński standardowy: (1.1) 带 (dài) francuski: (1.2) bandage jidysz: (1.1) אָבאָד (obod) (beczki, koła) niemiecki: (1.1) Reifen rosyjski: (1.1) кольцо ; (1.6) обруч ukraiński: (1.1) кільце ; (1.6) обруч wilamowski: (1.1) rāfa , raofa , rafa