obuty ()
,
przymiotnik (1.1) noszący buty (1.2) noszący dany rodzaj obuwia (1.3) wyposażony w buty
(1)
(1.1) W średniowieczu nie każdy był obuty. (1.1) Nogi są wyraźnie stworzone po to, aby były obute, dlatego mamy obuwie. (1.2) Obuty w sandały (1.3) Każdy żołnierz był obuty i odziany przez armię.
(1.2) obuty w + (1.3) obuty przez +
(1.1) bosy
obuć obucie
Forma imiesłowu od czasownika obuć.
angielski: (1.1) shod, wearing; (1.2) shod, wearing; (1.3) equipped, provided czeski: (1.1) obutý francuski: (1.1) chaussé; (1.2) chaussé