podkuty () , ,
(1.1) imiesłów przymiotnikowy bierny od: podkuć przymiotnik (2.1) o koniu: mający podkowy przybite do kopyt (2.2) o bucie: z podeszwą wzmocnioną metalem, szczególnie przy obuwiu zimowym (2.3) o wagonie: mieć płaskie miejsca na obręczach kół, powstałe w wyniku ich zblokowania podczas silnego hamowania pociągu
(2.1-3)
(2.1) Koń pociągowy powinien być podkuty. (2.2) Kupił parę solidnych, podkutych butów, dobrych na zimę.
(2.1-2) podbity
(2.1) niepodkuty
kuć , podkuć , podkuwać podkucie
angielski: (2.1) shod; (2.2) reinforced włoski: (2.1) ferrato; (2.2) ferrato