bryde ()
czasownik przechodni (1.1) przerywać (1.2) przełamywać (1.3) zrywać (z kimś) (1.4) naruszać, łamać (umowę, reguły)
(1) at bryde, bryder, brød, brudt
(1.1) Interne stridigheder brød endelig den toogtresårige fredsperiode. → Wewnętrzne spory ostatecznie przerwały sześćdziesięciodwuletni okres pokoju. (1.4) Almindelige borgere har svært ved at bryde grundloven, det kan kun myndigheder. → Zwykłym obywatelom trudno jest łamać konstytucję, mogą to tylko władze. (1.4) Fodboldspilleren brød karantænen i Spanien og kørte i bil til Danmark gennem et coronaramt Europa. → Piłkarz złamał kwarantannę w Hiszpanii i pojechał do Danii samochodem poprzez dotkniętą pandemią koronawirusa Europę.
(1.1) afbryde
brud
bryde af • bryde brødet • bryde en lanse • bryde frem • bryde igennem/bryde gennem • bryde ind • bryde isen • bryde løs • bryde med • bryde ned • bryde om • bryde op • bryde ud