__TOC__ koc ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) gruba tkanina, zwykle wełniana, najczęściej w kształcie prostokąta, służąca do okrywania w celu ochrony przed zimnem (1.2) sieć wykonana z mat trzcinowych do łowienia ryb pod lodem (1.3) w prawie polskim: rodzaj zakładu wnoszonego na rzecz sędziego; (1.4) błam futrzany (1.5) dywan (1.6) ocena niedostatecznaJan Bystroń, Języki drugorzędne, „Poradnik Językowy” nr 7/1911, s. 103.
(1.1-4)
(1.1) Pielęgniarka otuliła chorego kocem. (1.1) Po uzyskaniu zgody mamy, pewnego popołudnia przyjaciółki zataszczyły na wieżę piecyk elektryczny, materac dmuchany, koce, lampę, adapter „Mister Hit”, stos płyt, garnek, grzałkę do wody, paczkę herbaty, cukier, łyżeczki, kubki – no, i oczywiście, książki i zeszyty.
(1.1) gruby / wełniany / koc • przykrywać / okrywać kogoś / coś kocem • być / leżeć pod kocem (1.2) łowić kocem • obstawiać koc
(1.3) kocz
kocówa kocyk kocowy
(1.2)
Forma „” jest powszechnie uznawana za niepoprawną, podają ją tylko internetowe Wielki słownik języka polskiego jako kwestionowaną i Słownik gramatyczny języka polskiego jako niezalecaną i potoczną.
(1.1)
(1.5) angielski: (1.1) blanket arabski: (1.1) بطانية chorwacki: (1.1) deka czeski: (1.1) deka duński: (1.1) tæppe farerski: (1.1) teppi francuski: (1.1) couverture , plaid gagauski: (1.1) adyala grenlandzki: (1.1) qipik hebrajski: (1.1) שמיכה (smicha) hiszpański: (1.1) manta islandzki: (1.1) ábreiða kaszubski: (1.1) deka kazachski: (1.1) көрпе łaciński: (1.1) tapes , tapete niemiecki: (1.1) Decke , Wolldecke nowogrecki: (1.1) κουβέρτα rosyjski: (1.1) одеяло szwedzki: (1.1) filt , pläd ukraiński: (1.1) ковдра węgierski: (1.1) pokróc wilamowski: (1.1) köc włoski: (1.1) coperta , plaid
koc ()
kocc
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kot
(1.1) koc; koca
(1.1) hund
kić, kōter kaocła , kaocuśju koca
(1.1) zobacz też: Indeks:Wilamowski - Ssaki