inerte ()
przymiotnik (1.1) obojętny
(1.1) gas inerte → gaz obojętny
inerte ()
przymiotnik (1.1) nieaktywny, nieożywiony, nieruchomy (1.2) obojętny (1.3) bezwładny (1.4) apatyczny, bierny, leniwy, obojętny, opieszały, pasywny inerte , interte ; inertes , inertes
(1.2) gaz inerte → gaz obojętny, matière inerte → substancja obojętna (1.4) rester inerte → być obojętnym
(1.1) immobile, inactif, inanimé (1.2) neutre (1.4) alangui, apathique, assommé endormi, engourdi, irrésolu, mou, paresseux
(1.1) actif, remuant (1.4) précipité, vif
inertie
inerte ()
przymiotnik (1.1) bezwładny, inercyjny, nieruchomy (1.2) obojętny (1.3) apatyczny, bierny, opieszały, bezwolny inertes
indiferente, inmóvil, pasivo activo
inercia
, inertis
inerte ()
przymiotnik (1.1) nieaktywny, bezwładny, pasywny