kraj ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) kraina, obszar geograficzny; (1.2) jednostka administracyjna w niektórych państwach (Czechy, Słowacja) (1.3) państwo (obszar państwa) (1.4) kraniec, koniec
(2.1) 2. od: krajać
(1)
(1.1) W czasach zaborów obszar Polski był nazywany Krajem Przywiślańskim. (1.3) Przez jakie kraje przejeżdżaliście w drodze na urlop? (1.4) Kraj tej sukni jest bardzo poszarpany. (2.1) Kraj równo, nie rób takich zygzaków!
(1.2) kraj morawsko-śląski (1.3) rodzinny / ojczysty / obcy kraj • jeździć po całym kraju • Kraj Basków • Kraj Sudetów • Kraj Warty • Kraj Rad
(1.1) państwo (1.2) kraina, region (1.3) województwo, okręg, region
(1.1) kraina , krajobraz , krajan (1.3) krajowy, wewnątrzkrajowy; krajowiec (1.4) krajać
(1.1) ciepłe kraje • kraj mlekiem i miodem płynący (1.4) kraj świata • moja chata z kraja
(1.1) (1.3) z (1.1) (1.4)
Dopuszczalna jest także pisownia dużą literą (Kraj), jeśli piszący chce uwypuklić swój szacunek.
(1.3) afrykanerski: (1.1) land albański: (1.3) shtet amharski: (1.1) አገር angielski: (1.1) country; (1.3) country arabski: (1.1) دولة , ولاية , بلد, بلاد bułgarski: (1.1) страна , край ; (1.3) държава, страна chiński standardowy: (1.1) 国 (guó); (1.3) 国家 (guójiā) czeczeński: (1.3) мохк; (1.4) дист czeski: (1.2) kraj ; (1.3) stát duński: (1.1) land , rige ; (1.3) land , rige esperanto: (1) lando francuski: (1.1) pays ; (1.3) pays hawajski: (1.1) honua hebrajski: (1.1) ארץ (erec); (1.3) ארץ (erec) hiszpański: (1.1) país inuktitut: (1.1) ᓄᓇ islandzki: (1.1) land ; (1.3) land jidysz: (1.1) לאַנד (land); (1.3) לאַנד (land) karaimski: (1.1) йэр kaszubski: (1.1) krôj koreański: (1.1) 나라, 국가; (1.3) 나라, 국가 niderlandzki: (1.1) land ; (1.3) land niemiecki: (1.1) Land ; (1.3) Staat , Land nowogrecki: (1.1) χώρα; (1.3) χώρα nowopruski: (1.1) tautā , tāutā ; (1.2) tautā , tāutā ; (1.3) tautā , tāutā ormiański: (1.1) երկիր, աշխարհ rosyjski: (1.1) край , страна ; (1.3) страна , край , государство ; (1.4) край słowacki: (1.1) kraj ; (1.2) kraj ; (1.3) štát staroangielski: (1.1) land ; (1.2) land staropruski: (1.1) tauto ; (1.2) tauto ; (1.3) tauto szan: (1.1) မိူင်း szwedzki: (1.1) land ; (1.3) rike , land tahitański: (1.1) fenua tuvalu: (1.1) fenua ukraiński: (1.1) край ; (1.3) краї́на ; (1.4) край węgierski: (1.1) ország; (1.3) ország wilamowski: łaond , łand włoski: (1.1) paese, terra; (1.3) stato
kraj ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) koniec (1.2) okolica, strona (1.3) kraina, kraj
(1)
(1.1) Borio sam se do kraja. → Walczyłem do końca. (1.2) U mom kraju svi me znaju. → W moich stronach wszyscy mnie znają. (1.3) Ptice su već otišle u tople krajeve. → Ptaki odleciały już do ciepłych krajów.
(1.1) završetak
(1.1) početak
(1.3)
kraj ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) brzeg, skraj, krawędź (1.2) kraj, kraina (1.3) województwo, okręg
(1.1-3)
kraj ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) brzeg, skraj, kraj (1.2) kraina, kraj (1.3) kraj (jednostka administracyjna w Słowacji) (1.4) ojczyzna (w języku emigrantów)
(1.1) kraj stola (1.2) úrodný / hornatý / malebný kraj
krajový