__TOC__ kupić ()
, , ,
czasownik przechodni dokonany ( kupować) (1.1) czasownik przechodni niedokonany (2.1) skupiać; gromadzić, łączyć w kupy czasownik zwrotny kupić się (3.1) skupiać się; gromadzić się
(1.1) (2.1) (3.1)
(1.1) Zbiegł do pobliskiego sklepu, by kupić mleko i płatki owsiane. (1.1) Znalazł kawałek białego papieru, otworzył dopiero co kupione kredki i zaczął wpatrywać się w twarz dziewczynki.
(1.1)
(1.1) zakup , zakupy , kupiec , kupno , kupowanie , kupienie , odkupienie (1.1) kupny (1.1) wykupić (2.1-3.1) skupić
(1.1) kupić kota w worku • kupić spod lady • tanie kupisz, psom wyrzucisz • serca kupić nie można • kto kupuje, czego mu nie trzeba, nie ma potem za co kupić chleba •
(1.1) amharski: (1.1) መግዛት białoruski: (1.1) купіць bułgarski: (1.1) купя chorwacki: (1.1) kupiti dolnołużycki: (1.1) kupiś górnołużycki: (1.1) kupić macedoński: (1.1) купи rosyjski: (1.1) купить słowacki: (1.1) kúpiť ukraiński: (1.1) купити wilamowski: (1.1) knöfa
kupić ()
czasownik przechodni dokonany ( kupować) (1.1) kupić
kupc , kupcowka , kupcowstwo , kupjenka , kupnica , kupnišćo , kupowar , kupowarstwo kupować kupcowski, kupjomny, kupny, kupowanski, kupski