humanista ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) przedstawiciel humanizmu (1.2) miłośnik, znawca historii i kultury antycznej, zwłaszcza rzymskiej i greckiej (1.3) osoba z wykształceniem humanistycznym
(1.1-3)
humaniora, humanizm , humanistyka humanistka humanistyczny
→ termin wprowadzony w XIX wieku przez Friedricha Immanuela Niethammera <
angielski: (1.1) humanist baskijski: (1.1) humanista bułgarski: (1.1) хуманист czeski: (1.1) humanista esperanto: (1.1) humanisto; (1.2) humanisto, helenisto; (1.3) humanisto francuski: (1.1) humaniste hiszpański: (1.1) humanista interlingua: (1.1) humanista niderlandzki: (1.1) humanist niemiecki: (1.1) Humanist rosyjski: (1.1) гумани́ст słowacki: (1.1) humanista słoweński: (1.1) humanist ukraiński: (1.1) гуманіст węgierski: (1.1) humanista włoski: (1.1) umanista
humanista ()
rzeczownik (1.1) humanista
humanismo humanistiko, humano
humanista ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) humanista
(1.1)
humanismus humanistický
humanista ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) humanista rzeczownik, rodzaj żeński (2.1) humanistka
humanismo humanístico
humanista ()
rzeczownik (1.1) humanista
humanisar human, humanitari, humanistic, superhuman humanismo, humanisation, humanitario, humanitarismo, humanitate
humanista ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) humanista
humanizmus humanistka humanistický humanisticky
humanista ()
rzeczownik (1.1) humanista (1.2) humanista przymiotnik (2.1) humanistyczny
humánum, humanitás, humanizmus, humanizálás humanizál humán, humánus, humanitárius, humanisztikus