__TOC__ hacha ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) topór (1.2) siekiera (1.3) pochodnia (1.4) wiecheć, strzecha (1.5) orzeł, as (ktoś bardzo dobry w czymś)
(1.1-2) hacha, hachas
(1.1) Los indios han vuelto a desenterrar el hacha de guerra. → Indianie ponownie odkopali topór wojenny. (1.3) Tuvimos que alumbrarnos el camino con hachas para bajar a la cueva. → Musieliśmy oświetlić sobie drogę pochodniami, aby zejść do jaskini. (1.5) Mi hermano es un hacha con las mates. → Mój brat jest orłem z matmy. el hacha - las hachas, un hacha - unas hachas: ponieważ słowo to zaczyna się od samogłoski, na którą pada akcent, w używamy rodzajników męskich, kończących się na spółgłoskę, unikając tym samym rozziewu.
hachazo hachar, hachear
ser un hacha → być doskonałym/zdolnym
(1.1-2) (1.3-4)
hacha ()
rzeczownik (1.1) siekiera, topór