puchacz ()
,
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1) największa występująca w Polsce sowa; rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (2.1) oszust karciany grający nocą
(1.1)
(1.1) Wrona gdzieniegdzie kracze i puchają puchaczeAdam Mickiewicz: Lilie..
(1.1) puchacz huka / pohukuje
(1.1) sowa
puchać
< Maciej Malinowski, Jak ogurek stał się… ogórkiem!, „Obcy język polski”
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Ptaki
angielski: (1.1) eagle owl baskijski: (1.1) hontz handi bułgarski: (1.1) бухал chorwacki: (1.1) ćuk duński: (1.1) stor hornugle esperanto: (1.1) gufo estoński: (1.1) kassikakk fiński: (1.1) huuhkaja francuski: (1.1) hibou hiszpański: (1.1) búho jakucki: (1.1) модьугу kazachski: (1.1) үкі niderlandzki: (1.1) oehoe niemiecki: (1.1) Uhu nowogrecki: (1.1) κουκουβάγια rosyjski: (1.1) филин słowacki: (1.1) výr szwedzki: (1.1) berguv ukraiński: (1.1) пугач włoski: (1.1) gufo reale