krakać ()
, ,
czasownik (1.1) wydawać charakterystyczny dla wron i kruków dźwięk (1.2) wygłaszać pesymistyczne sądy
(1.1) Wrona gdzieniegdzie kracze i puchają puchacze. (Adam Mickiewicz) (1.2) Nie kracz, dlaczego miałoby się nie udać?
krakanie , zakrakanie , wykrakanie zakrakać, wykrakać
nie masz na świecie małżonka, na którego by nie krakała żonka • jeśli wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i one
angielski: (1.1) caw; (1.2) croak białoruski: (1.1) крумкаць bułgarski: (1.1) грача, гракам hiszpański: (1.1) graznar; (1.2) agorar kazachski: (1.1) қарқылдау nowogrecki: (1.1) κρώζω; (1.2) κακομελετώ rosyjski: (1.1) каркать; (1.2) каркать słowacki: (1.1) krákať; (1.2) kuvikať turecki: (1.1) gaklamak wilamowski: (1.1) krakaen, krakǡn, krakȧn; (1.2) krakaen, krakǡn, krakȧn