cosinus ()
, , , ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) funkcja, która dla argumentu od 0 do π/2 wyraża stosunek długości przyprostokątnej przyległej do danego kąta do długości przeciwprostokątnej;
(1.1)
(1.1) Cosinus jest funkcją okresową.
(1.1) kosinus
(1.1) arcus cosinus
kosinus , cosinusoida , kosinusoida , sinus , sinusoida kosinusowy, sinusowy, sinusoidalny
→ z + wygięcie, zatoka
alternatywna pisownia: kosinus
angielski: (1.1) cosine baskijski: (1.1) kosinu białoruski: (1.1) косінус bułgarski: (1.1) косинус duński: (1.1) cosinus esperanto: (1.1) kosinuso francuski: (1.1) cosinus hiszpański: (1.1) coseno norweski (bokmål): (1.1) cosinus norweski (nynorsk): (1.1) cosinus nowogrecki: (1.1) συνημίτονο rosyjski: (1.1) косинус szwedzki: (1.1) cosinus ukraiński: (1.1) косинус
cosinus ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) cosinus
(1.1) cosinus
cosinus ()
rzeczownik (1.1) cosinus
cosinus ()
rzeczownik (1.1) cosinus
(1.1)