__TOC__ contumace ()
przymiotnik (1.1) krnąbrny, nieposłuszny
contumace ()
przymiotnik (1.1) krnąbrny, nieposłuszny rzeczownik, rodzaj męski (2.1) pozwany nie stawiający się przed sądem rzeczownik, rodzaj żeński (3.1) pozwana nie stawiająca się przed sądem
(1.1) contumace ; contumaci (2.1) contumace; contumaci (3.1) contumace; contumaci
(1.1) ribelle, disobbediente, riluttante
(1.1) obbediente
contumacia contumaciale
, -acis