relámpago ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) błyskawica (1.2) błysk (1.3) bielmo (u konia) (1.4) … w funkcji przydawki błyskawiczny
(1.1-3) relámpagos (1.4)
(1.4) En una acción relámpago, la policía derribó la puerta de la vivienda y llevó a cabo la detención de los criminales. → W błyskawicznej akcji policja wyważyła drzwi mieszkania i przeprowadziła pojmanie przestępców.
(1.4) guerra relámpago → blitzkrieg, wojna błyskawiczna
(1.1) refucilo, (1.2) resplandor, destello
(1.1) resplandor, destello
(1.1) fucilazo, culebrina
relampaguear relampagueante relampagueo
+ , przekształcenie → błyszczeć, świecić
(1.1) → piorun, grom