porwanie ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) działanie podjęte w celu uprowadzenia kogoś lub czegoś; wywiezienie kogoś lub czegoś, a następnie przetrzymywanie (często w ukryciu) (1.2)
(1.1) (1.2)
(1.1) Porwanie Heleny stało się bezpośrednią przyczyną dziesięcioletniej wojny trojańskiej. (1.1) Przed porwaniem Georgij był śledzony przez dwa miesiące przez oficerów elitarnego zarządu wywiadu śledczego MSW, służącego do walki z przestępczością zorganizowaną. (1.2) Pierwszy raz w życiu jechała wspaniałym automobilem, toteż, mimo wstrząśnień nieuniknionych na obmurowaniach ścieków bocznej ulicy, miała złudzenie, iż uległa porwaniu do nieba.
(1.1) porwanie samolotu • porwanie dla okupu
(1.1) uprowadzenie
porwać , porywać porywacz , porywaczka , porywanie porywczy
angielski: (1.1) kidnapping, hijacking, grab, abduction baskijski: (1.1) bahiketa czeski: (1.1) únos duński: (1.1) bortførelse , bortførsel francuski: (1.1) kidnapping hiszpański: (1.1) secuestro , rapto , abducción interlingua: (1.1) abduction niemiecki: (1.1) Entführung , Kidnapping nowogrecki: (1.1) απαγωγή włoski: (1.1) rapimento