zadowalać ()
, ,
czasownik przechodni niedokonany ( zadowolić) (1.1) zaspokajać potrzeby, odpowiadać czyimś upodobaniom (1.2) spełniać, zaspokajać seksualnie czasownik zwrotny niedokonany zadowalać się ( zadowolić się) (2.1) poprzestawać na czymś (2.2) zaspokajać siebie autoerotycznie (2.3) zaspokajać erotycznie siebie wzajemnie
(1.1) (2.1)
(1.1) Twoja odpowiedź mnie zadowala. (1.1) Warunki w hotelu były całkowicie zadowalające.
(1.1) zadowalać + (2.1) zadowalać się +
(1.1) zadowalać czyjąś próżność / ambicję • zadowalać wymagania / kaprysy • zadowalająca odpowiedź
(1.1) zaspokajać, dogadzać, odpowiadać, wystarczać
zadowalanie , zadowolenie zadowolić zadowolony, zadowalający, niezadowalający zadowalająco
+
Częstym błędem jest używanie formy „”Jak brzmi czasownik niedokonany od uspokoić – „uspokajać” czy „uspakajać”? w: Poradnia Językowa Uniwersytetu Łódzkiego
angielski: (1.1) satisfy chiński standardowy: (1.1) 满意 (mǎnyì) esperanto: (1.1) plaĉi francuski: (1.1) satisfaire, contenter hiszpański: (1.1) satisfacer, contentar; (2.1) contentarse, bastarse jidysz: (1.1) טאָן צו ליב (ton cu lib); (2.1) באַגיין זיך (bagejn zich) rosyjski: (1.1) удовлетворять; (1.2) быть довольным staroangielski: (1.1) sadian szwedzki: (1.1) tillfredsställa, tillmötesgå, gå till mötes; (2.1) nöja sig ukraiński: (1.1) задовольняти wolof: (2.1) doylu