kołacz ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) rodzaj obrzędowego pieczywa, pierwotnie o okrągłym kształcie;
(1.1)
(1.1) U wszystkich warstw narodu polskiego kołacz był w dawnych wiekach obrzędowym ciastem weselnym.
(1.1) kołacz chodzki
koło , kołocz kołaczyk
bez pracy nie ma kołaczy
angielski: (1.1) kalach, kolach białoruski: (1.1) калач (kaláč) czeski: (1.1) koláč francuski: (1.1) kalatch japoński: (1.1) カラーチ (karāchi) niemiecki: (1.1) Kalatsch , rosyjski: (1.1) калач (kaláč) , колач (koláč) serbsko-chorwacki: (1.1) колач , kolač słowacki: (1.1) koláč ukraiński: (1.1) калач (kaláč) , колач (koláč) węgierski: (1.1) kalács wilamowski: (1.1) płōc , płoc