pryncypał ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) przełożony (1.2) właściciel sklepu lub zakładu rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) podstawowy głos w organach
(1.1-2) pryncypa|ł, ~ła, ~łowi, ~ła, ~łem, ~le, ~le; ~łowie, ~łów, ~łom, ~łów, ~łami, ~łach, ~łowie (2.1) pryncypa|ł, ~łu, ~łowi, ~ł, ~łem, ~le, ~le; ~ły, ~łów, ~łom, ~ły, ~łami, ~łach, ~ły
(1.1) […] stary subiekt istotnie był jakiś niewyraźny i swemu pryncypałowi nie patrzył w oczy.B. Prus: Lalka
(1.1) zwierzchnik, szef
pryncypat, pryncypialista, pryncypializm, pryncypialność, pryncypium, pryncypałka, pryncypałowa pryncypałowy, pryncypialny, pryncypalny pryncypialnie
angielski: (1.1) principal francuski: (1.1) commettant interlingua: (1.1) principe niemiecki: (1.1) Auftraggeber rosyjski: (1.1) принципал węgierski: (1.1) principális