абревіатура ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) abrewiatura (1.2) skrót, skrótowiec (1.3) abrewiatura, znaki stosowane w notacji muzycznej (np. znaki repetycji) służące do skrócenia zapisu nutowego
(1.2) Нагрома́дження абревіату́р утру́днює розумі́ння те́ксту. → Nagromadzenie skrótów utrudnia rozumienie tekstu. (1.3) Абревіату́ри використо́вується для позна́чення повто́рень части́ни п'є́си або́ окре́мих та́ктів, інструме́нтів у партиту́рі (…) → Abrewiatury służą do oznaczenia powtórzeń części utworu lub poszczególnych taktów, instrumentów w partyturze (…)
(1.2) бу́квена абревіату́ра → skrót literowy (graficzny), literowiec • бу́квено-звукова́ абревіату́ра → skrót literowo-głoskowy • звукова́ абревіату́ра → głoskowiec • ініціа́льна абревіату́ра → skrót inicjałowy • складова́ абревіату́ра → skrót sylabowy (grupowy)
абревіація абревіатурний
←