jałmużna () ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dobrowolne ofiarowanie czegoś komuś biedniejszemu; coś, co jest przekazane w ramach tego ofiarowania (1.2) rozczarowująco niewielka kwota pieniędzy, nieadekwatna do potrzeb lub pracy
(1.1-2)
(1.1) Przed kościołem jakiś żebrak czekał na jałmużnę.
(1.1) dawać / przyjmować jałmużnę • prosić / żebrać o jałmużnę
(1.1) datek; elemozyna, elimozna
(1.1) dar
jałmużnica , jałmużnik , jałmużnictwo jałmużniczy, jałmużnowy
kto się zbytecznie hojnością unosi, sam potem często o jałmużnę prosi
< < < < (eleēmosúnē)Roztrząsania, „Poradnik Językowy” nr 4/1919, s. 57.
afrykanerski: (1.1) aalmoes angielski: (1.1) alms, almsgiving, handout arabski: (1.1) حسنة (ḥasana), تصدق baskijski: (1.1) limosna, amoina, erremusina białoruski: (1.1) міласціна (mìlascìna) bułgarski: (1.1) милостиня , подаяние duński: (1.1) almisse esperanto: (1.1) almozo francuski: (1.1) aumône hiszpański: (1.1) limosna interlingua: (1.1) almosna islandzki: (1.1) ölmusa kataloński: (1.1) almoina kazachski: (1.1) садақа (sadaqa) łaciński: (1.1) elemosina , eleemosyna niemiecki: (1.1) Almosen norweski (bokmål): (1.1) almisse / nowogrecki: (1.1) ελεημοσύνη (eleïmosýni) portugalski: (1.1) esmola rosyjski: (1.1) милостыня (milostynâ), подаяние (podaânie); (1.2) милостыня (milostynâ) sanskryt: (1.1) दान (dāna) słowacki: (1.1) almužna ; (1.2) almužna szwedzki: (1.1) allmosa turecki: (1.1) sadaka, zekât ukraiński: (1.1) милостиня (milostinâ) węgierski: (1.1) alamizsna wilamowski: (1.1) batłergełd , baotłergiełd , jałmu̇žna włoski: (1.1) elemosina