__TOC__ bydło ()
,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) ogólne określenie zwierząt hodowlanych wywodzących się od tura lub innych dzikich przedstawicieli rodziny krętorogich; (1.2) w polskiej systematyce biologicznej: udomowieni potomkowie tura (1.3) określenie ludzi zachowujących się w sposób przywodzący na myśl zachowanie stada bydła (1.1) (1.4) mienie (1.5) żywot, byt, istnienie
(1.1-5)
(1.1) Te ubogie pola z trudem żywiły niewielkie stadko bydła. (1.2) Bydło domowe wywodzi się od tura Bos taurus. (1.3) To bydło, nie ludzie… Tłocząc się przy wejściu, o mało nie stratowali się nawzajem…
(1.1) bydło mleczne / hodowlane / opasowe / rzeźne / zarodowe (1.5) dobre bydłoHalina Kurkowska, O zmianach znaczeń wyrazów, „Poradnik Językowy” z. 3, 1949, s. 12. → dobrobyt • rajskie / ziemskie bydło
(1.1) rogacizna, krowy (1.2) bydło domowe (1.3) tłuszcza, tłum, dzicz
bydlak bydełko bydlęcy bydlić bydlęco
cudze bydło dojniejsze • robić bydło • styczeń, styczeń wszystko studzi – ziemię, bydło, ludzi
→ miejsce pobytu, zamieszkania; polskie znaczenie rozwinęło się wtórnie od sensu posiadłość, majątek
(1.1-2) samiec bydła: byk, samica bydła: krowa
angielski: (1.1) cattle; (1.2) domestic cattle białoruski: (1.1) жывёла , скаціна , быдла czeski: (1.1) dobytek duński: (1.1) kvæg ; (1.2) kvæg esperanto: (1.1) brutaro fenicki: (1.1) 𐤁𐤒𐤓 francuski: (1.1) bétail , bestiaux m lm; (1.2) bétail , bestiaux m lm; (1.3) racaille , foule hiszpański: (1.1) ganado ; (1.3) ganado , chusma jaćwieski: (1.1) pesi jidysz: (1.1) פֿיך (fich), גרויסע) בהמה) ((grojse) behejme) karaimski: (1.1) тувар kaszubski: (1.1) bëdło niemiecki: (1.1) Vieh nowogrecki: (1.1) γελάδια ; (1.3) όχλος , αλητεία , πλέμπα nowopruski: (1.1) pekku pendżabski: (1.1) ਪਸ਼ੂ portugalski: (1.1) gado rosyjski: (1.1) скот , быдло ; (1.2) скот , быдло ; (1.3) скот , быдло sanskryt: (1.1) पशु słowacki: (1.1) dobytok ukraiński: (1.1) худо́ба ; (1.2) худо́ба ; (1.3) би́дло wilamowski: (1.1) fii , fī , fiih włoski: (1.1) bestiame ; (1.3) gentaglia
bydło ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) mieszkanie
bydliś bydleński
bydło ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) mieszkanie
bydlić