bajtel ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) dziecko; osoba w wieku dziecięcym, ale nie niemowlęcym
(1.1)
(1.1) Za bajtla my łazili na rzeka chytać raki. (1.1) Nie było wtedy pieniędzy, żyli my skromnie, w doma było pięcioro bajtli (trzy dziołchy i dwóch synkow), to i wydatków było dużo.
(1.1) być bajtlem • bawić się z bajtlami • za bajtla
(1.1)
(1.1) dorosły
bajtlować
Rzeczownik ten jest używany w liczbie pojedynczej tylko wobec chłopców.
(1.1)