__TOC__ cug ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) ciąg (alkoholowy, narkotyczny) (1.2) ciąg, przepływ powietrza w wentylatorze, piecu (1.3) zaprzęg kilku koni (1.4) para koni cugowych (1.5) pociągLudwik Łakomy, Obrazki z powstań górnośląskich, Wojskowy Instytut Naukowo-Wydawniczy, Warszawa 1934, s. 47. (1.6) ucieczkaSłowniczek gwary więziennej, „Język Polski” nr 10/1913, s. 297. (1.7) pluton, szereg wojska
(1.1-5)
(1.1) cug alkoholowy / narkotyczny • iść / pójść / wpaść w cug • być w cugu
(1.1) przeciąg, przewiew
cugowy cugant , cugowiec , cugowy
(1.1-5)
(1.1) uważane również za
(1.5) niemiecki: (1.2) Zug
cug ()
cuk
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pociąg (1.2) przeciąg, przewiew, prąd powietrza, cug
(1.1) personcug → pociąg osobowy
, zug < < ;
(1.1) zobacz też: Indeks:Wilamowski - Transport