szczyt ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) najwyższy punkt góry (1.2) najwyższy punkt dowolnej rzeczy (1.3) obrady ważnych osób (1.4) godziny największego nasilenia ruchu lub poboru energii (1.5) górna granica czegoś (zwykle niematerialnego) (1.6) orgazm (1.7) ogólne określenie średniowiecznej tarczy piechoty i jazdy; (1.8) rycerska tarcza bojowa i turniejowa, na której umieszczano herb rodowyWłodzimierz Kwaśniewicz, 1000 słów o broni białej i uzbrojeniu ochronnym, Wyd. MON, Warszawa 1981, s. 243. (1.9) obronaJan Miodek, Rozmyślajcie nad mową!, Prószyński i S-ka, Warszawa 1999, s. 40. (1.10) trójkątne zamknięcie elewacji pomiędzy dwiema połaciami dachu (1.11) ozdobne, zwężające się ku górze, zwieńczenie portalu, ryzalitu lub innego elementu architektonicznego (1.12) węższy koniec czegoś podłużnego
(1.1-6)
(1.1) Alpiniści zdobyli już chyba wszystkie szczyty Ziemi! (1.3) Na ostatnim szczycie rozmawiali premierzy wszystkich państw europejskich. (1.4) Nie lubię jeździć do pracy w godzinach szczytu. (1.5) Palenie w łóżku jest szczytem głupoty. (1.6) Moja sąsiadka bardzo głośno krzyczy, gdy ma szczyt. (1.7) Zwarte w szeregu wojska szczyty tworzyły jakby ścianę przeciw pociskom nieprzyjaciela, a podniesione w górę nad głowami wojska, jakby dach broniły od pocisków z wierzchuWilhelm Bogusławski, Dzieje Słowiańszczyzny północno-zachodniej do połowy XIII w., Poznań, 1889, s. 662.. (1.8) Owe trzy włócznie krzyżackie, które mężnego rycerza przebodły, wziął on był sobie do szczytu, a że stary swój w Krakowie przemalować kazał. (1.10) W szczycie budynku znajdowały się dwa małe okienka. (1.11) Renesansowe szczyty często są ujęte z boków w spływy wolutowe. (1.12) Marcinkowski usiadł za stołem, który swym szczytem przylegał do biurka szefa, tworząc wraz z nim literę T. Jego blat był przykryty zielonym suknem, a z każdej strony przystawione były po cztery drewniane krzesła.
(1.2) szczyt + (1.5) szczyt +
(1.1) zdobyć szczyt • spaść ze szczytu (1.3) brać udział w szczycie (1.4) godziny szczytu (1.5) szczyt absurdu / bezczelności / osiągnięć / …
(1.1) wierzchołek (1.2) czubek (1.6) szczytowanie (1.7) puklerz, pawęż paiż (1.8) tarcz
(1.1) dół
(1.11) fronton, przyczółek, naczółek
szczytówka , szczytowanie , szczytnik , szczycenie , szczycik szczycić , szczytować szczytowy, szczytówkowy szczytowo
szczyt wszystkiego • szczyt szczytów
→ zasłona, ochrona
(1.6) angielski: (1.1) top, peak, summit, apex; (1.3) summit; (1.4) peak, maximum; (1.5) summit; (1.10) gable; (1.11) gable arabski: (1.1) ذروة , قمة ; (1.3) قمة baskijski: (1.1) gailur, tontor; (1.3) goi-bilera, gailur; (1.6) klimax białoruski: (1.1) вяршыня , пік ; (1.2) вяршыня , пік duński: (1.1) top , tinde ; (1.3) topmøde esperanto: (1.1) pinto; (1.2) apogeo francuski: (1.1) sommet ; (1.3) sommet hiszpański: (1.1) cumbre , pico , cima ; (1.2) cima ; (1.3) cumbre ; (1.4) punta , pico , cresta ; (1.5) apogeo , colmo ; (1.6) clímax interlingua: summitate islandzki: (1.1) toppur , tindur ; (1.3) toppfundur kataloński: (1.1) cim kazachski: (1.1) бас, шың; (1.2) жоғары litewski: (1.1) viršukalnė łotewski: (1.1) virsotne niderlandzki: (1.1) top ; (1.3) top , topbijeenkomst ; (1.4) piek ; (1.10) gevel niemiecki: (1.1) Gipfel , Spitze ; (1.3) Gipfel , Gipfeltreffen , Gipfelkonferenz ; (1.4) Spitzenverkehr ; (1.5) Gipfel , Spitze nowopruski: (1.1) wirsellis rosyjski: (1.1) вершина , верхушка , пик ; (1.2) вершина ; (1.4) час пик ; (1.5) предел , верх , высшая степень sanskryt: (1.1) गिरिकूट (girikūṭa), चूड (cūḍa), त्रय (traya), ककुद (kakuda), कूट (kūṭa) słowacki: (1.1) štít szwedzki: (1.1) topp ukraiński: (1.1) вершина , пік , щит ; (1.2) вершина węgierski: (1.1) csúcs; (1.3) csúcs wilamowski: (1.1) gejwuł włoski: (1.1) cima , vetta ; (1.3) vertice